Battle: Coca Cola Vanille vs. Vanille Zero

Een half jaar lang heb ik elke schooldag langs Schiphol gereisd. Op Schiphol heb je een Amerikaanse supermarkt, en elke keer wanneer ik daar langs liep riep de winkel mijn naam. Op een dag liep ik hier toch maar binnen en vond ik blikjes Coca Cola Vanille voor 2 euro. Verderop in de koeling stonden nog meer blikjes Coca Cola Vanille, maar dan de Zero variant en ook nog eens voor 1,60 euro. Vandaag ga ik deze twee smaken met elkaar laten battelen, zit er nou echt zoveel verschil tussen de normale en de Zero versie? Je bent nu vast heel nieuwschierig geworden, dus lees mee.

Ik vind dat er totaal geen verschil zit tussen de normale en de Zero versie. Het blikje Coca Cola Vanille Zero beloofd dat er geen calorieen in zitten en alleen maar natuurlijke suikers. Als ik normale cola drink (zonder vanille smaak), dan merk ik toch echt wel het verschil tussen de cola met alle chemische troep er in en de cola zonder calorieen en suikers. (Dan vind ik dus de cola met chemische troep lekkerder.) Maar bij de Coca Cola Vanille variant zit er totaal geen verschil tussen, alles smaakt precies hetzelfde. Elk slokje maar weer. Voortaan koop ik dus gewoon de Zero variant om 40 cent per blikje goedkoper uit te zijn.

I have a dream

Van alles wat ik heb meegemaakt heb ik geleerd om te genieten van de kleine dingen om je heen, en om dingen sneller te begrijpen en te accepteren; alles gebeurd in mijn ogen nou eenmaal met een reden. Ik heb geleerd om mijn dromen achterna te gaan en ze tot werkelijkheid te maken.

Er zijn zoveel dingen wat ik graag zou willen doen, maar wat mij momenteel gewoon niet lukt. Dit meestal omdat ik nog jong ben, en vanwege de financiele redenen. Ik zou dolgraag zoveel mooie plekken willen bezoeken, zo snel mogelijk, en rond reizen in een busje waar ik in kan slapen, of gewoon in een tent in een mooi natuurgebied, onder de sterrenhemel.

Ik lees graag blogs van mensen van ongeveer mijn leeftijd die aan het rond reizen zijn en mooie dingen meemaken. Die mensen die gewoon een rugzak bij zich hebben met wat kleding, eten, plattegronden en een tent, die liftend van het ene dorp naar het andere dorp gaan, door het land heen. Zoiets lijkt mij persoonlijk geweldig om te doen. Lekker rond reizen door prachtige natuurgebieden, me geen zorgen hoeven te maken om alles om mij heen, en gewoon om te kunnen genieten van al het moois wat de wereld heeft.

Een ding weet ik sowieso zeker; wanneer ik mijn rijbewijs en hippie busje heb, ga ik heel veel rond reizen. Er zijn zoveel plaatsen en landen wat ik bezocht wil hebben, en dat gaat allemaal gebeuren.

Dokter wat ben je toch dom

Mijn dokter is de domste man op aarde. Al jarenlang zit ik met het probleem dat ik knie reuma heb. Al jarenlang zegt hij dat het wel weer goed komt en dat ik gewoon veel moet rusten.

Via internet heb ik een aantal mensen leren kennen die mijn leeftijd hebben en hetzelfde probleem hebben als ik: knie reuma. Hun hebben mij allemaal verteld dat ik zoveel mogelijk moet bewegen als mijn knie aan kan zodat ik mijn knie soepel hou. Anders wordt mijn knie stijf en wordt het probleem alleen maar erger.

Nu heb ik vanochtend mijn huisarts opnieuw gebeld en verteld dat ik nog steeds erg veel pijn heb in mijn knie en dat ik die pijn niet meer kan verdragen. Ook heb ik het idee dat mijn knieschijven aan het slijten zijn. En als dat zo is, dan heb ik een heel groot probleem. Opnieuw zei mijn dokter dat ik moest rusten, zonder er naar te willen kijken.

Kortom, mijn dokter is de domste man op aarde. En ja dat durf ik zomaar te beweren. Wie zegt er nu al zeven jaar lang tegen een patiënt dat ze haar knie moet rusten en dat het wel weer goed komt, terwijl de problemen alleen maar erger worden? Juist.  

Ik heb je gemist.

Het is vrijdagochtend en het is vroeg, mijn wekker gaat. Normaal vind ik het geluid van mijn wekker verschrikkelijk, maar op de vrijdag is het de geluid wat me er aan herinnert dat het weer een leuke dag wordt.
Snel kleed ik me om en was ik me. Ik pak mijn tas in en loop naar de bushalte. Ik ben klaar om mijn reis naar jou te beginnen.

Twee uur lang zit ik stil in de bus en trein, en dan kom ik eindelijk bij jou aan. Daar heb ik me de hele week al op verheugd. Het is fijn om weer bij je te zijn, je geur te kunnen ruiken en je door je haar te kunnen strelen. Ik heb je gemist.